Όταν δεν εξηγεί ποιος είναι ο άνθρωπος,δεν καθοδηγεί το συναίσθημα,δεν προσφέρει αφήγηση ή λύτρωση. Έχουμε συνηθίσει το πορτρέτο να λειτουργεί σαν δήλωση.Να λέει κάτι ξεκάθαρο.Να μας βοηθά να αποφασίσουμε πώς πρέπει να νιώσουμε. Αλλά τι γίνεται όταν η εικόνα δεν συνεργάζεται; Όταν στέκεται εκεί, παρούσα αλλά κλειστή.Όταν δεν προσφέρει στοιχεία,δεν “ανοίγεται”,δεν μας συναντά στη μέση....

Δεν ξεκίνησα αυτό το project για να δείξω πρόσωπα.Ξεκίνησα γιατί ένιωσα ότι τα πορτρέτα μιλούν πάρα πολύ. Σήμερα, το πορτρέτο συχνά προσπαθεί να εξηγήσει:ποιος είναι ο άνθρωπος, τι νιώθει, τι θέλει να πει, πώς πρέπει να τον δούμε.Σαν να φοβάται τη σιωπή.Σαν να φοβάται μήπως ο θεατής δεν “καταλάβει”. Κι όμως, η σιωπή είναι ίσως...